• Respondenci to osoby w przeważającej części młode, które zaczynały prowadzenie działalności gospodarczej motywowane własnymi aspiracjami i marzeniami życiowymi. Gros z nich posiada wcześniejsze doświadczenia zawodowe (w korporacjach lub jako przedsiębiorcy).
• Ich firmy niejednokrotnie działają na rynkach niszowych, opierając swoje strategie na budowaniu jakości produktów lub usług i traktując cenę jedynie jako czynnik uzupełniający w osiąganiu przewagi konkurencyjnej.
• Te cechy determinują bardzo profesjonalne podejście do prowadzenia firmy wśród zdecydowanej większości przedsiębiorców, co jest jednym z głównych wyznaczników ich sukcesu.

Sukces rozumiany jako korzyści nakierowane na firmę oraz właściciela

• Przeważająca liczba rozmówców definiuje sukces w kategoriach finansowych (zarabianie na siebie i firmę). Nieco rzadziej pojawiają się definicje związane z korzyściami pozafinansowymi płynącymi dla firmy i jej właściciela (spokój, możliwość bycia na swoim, samorealizacja).
• Jedynie w nielicznych przypadkach pojawiały się definicje sukcesu oparte na profitach nakierowanych na klienta (satysfakcja klienta, zaspokojenie jego potrzeb). Brak powszechnego wskazywania na tego typu korzyści pozostaje w sprzeczności z aktualnymi kanonami zarządzania, zgodnie z którymi podstawowym wyznacznikiem sukcesu jest sukces klienta.
• Wymiary finansowe i pozafinansowe sukcesu przenikają się zależnie od stopnia zaawansowania technologicznego firmy i stopnia konkurencyjności rynku, na którym działa. Im wyższy poziom zaawansowania technologicznego i bardziej niszowy rynek, tym silniejsza skłonność do definiowania sukcesu w kategoriach hedonistycznych (nakierowanie na samorealizację, cel finansowy jest celem służebnym).
• W definicjach nie pojawiają się elementy związane z zaspokojeniem takich potrzeb jak szacunek, uznanie czy przynależność, stąd można przypuszczać, że rola firma najczęściej nie jest osadzona w szerszym kontekście społecznym oraz sukces firm nie przekłada się bezpośrednio na odczuwanie etosu przedsiębiorczości.

Sukces budowany od wewnątrz

• Przeważająca grupa badanych pytana o sukces wskazuje głównie na czynniki o charakterze ogólnikowym takie jak charakter właściciela, znajomość branży, etc. Dopiero analiza funkcjonowania firmy wskazuje na bardziej wysublimowane i szczegółowe obszary zachodzące wewnątrz firmy (nacisk na ciągły rozwój, organizacja zasobów i procesów, specyficzne podejście do otoczenia zewnętrznego) - zaprezentowane na rysunku na kolejnej stronie.
• Obszary te wpływają na siebie nawzajem i w większości przypadków muszą zachodzić jednocześnie, aby efektywnie kształtować sukces.

Rysunek 1: Czynniki sukcesu

Ciągły rozwój przedsiębiorstw jako klucz do sukcesu

• Zdecydowana większość badanych zawdzięcza swój sukces ciągłemu rozwojowi firmy. Składa się na to kilka aspektów szczegółowych. Po pierwsze, badani nie ograniczają się do oczywistych szans rynkowych i aktywnie poszukują inspiracji do kierunków dalszego rozwoju. Co ważne, takie podejście jest zdeterminowane przez specyficzne podejście do barier (traktowanie ich w kategoriach wyzwania).
• Działalność jest prowadzona w sposób uporządkowany (stoi za tym ogólna wizja wraz z doprecyzowaną przewagą konkurencyjną) i realistyczny (pożądana pozycja firmy osadzona jest w realnych uwarunkowaniach i procesach wewnątrz firmy). Ponadto tworzone są plany strategiczne uwzględniające aktualne warunki, dokonywana jest ocena możliwości rozwoju na poszczególnych stadiach działalności firmy, kalkulowane są spodziewane zyski i straty. Powyższe aspekty pozwalają firmom unikać zbędnych nakładów na aktywności nie przynoszące długoterminowych korzyści.

Rola zasobów niematerialnych

• Cele firmy i plany rozwojowe są intuicyjnie "tłumaczone" na pożądane zasoby firmy. W przeważającej liczbie przypadków bardziej cenione są zasoby niematerialne  (w szczególności know-how i ludzie) niż materialne, choć oczywiście inwestycje w te ostatnie nie są zaniedbywane. Tego typu podejście firmy zawdzięczają doprecyzowaniu priorytetów i unikaniu inwestycji nieprzyczyniających się do budowy trwałej przewagi konkurencyjnej.
• Część firm dostrzega wagę przywództwa właściciela i jest w stanie wskazać określone procesy / procedury stojące za budową jego wizerunku. Wielu rozmówców podkreślało również wagę zasobów ludzkich (również w kontekście określonych procesów (rekrutacja, utrzymanie pracownika, dawanie mu inicjatywy).
• W opozycji do przeważającej liczby mikroprzedsiębiorstw uczestnicy konkursu Mikroprzedsiębiorca Roku cenią i poszukują takich cech  pracowników, które silnie determinują ciągły rozwój (kreatywność, szybkie uczenie się), nie zaś posłuszne wykonywanie poleceń.

Procesy wewnątrz przedsiębiorstw - operacyjny czynnik sukcesu

• W ramach tego obszaru można wyróżnić dwa aspekty kształtujące sukces: zarządzanie ryzykiem oraz reklama i promocja.
• Firmy nie stosują tutaj wysublimowanych narzędzi, natomiast starają się aktywnie rozpoznawać otoczenie, minimalizować ryzyka oraz wykorzystywać możliwości rynkowe (np. reklama w Internecie, artykuły w prasie). Należy zwrócić uwagę na fakt, że część firm stara się weryfikować efektywność podejmowanych przez siebie działań.

Szersze otoczenie - szansa i zagrożenie

• Pomimo mało przyjaznego otoczenia prawnego firmy starają się przystosowywać do niekorzystnych warunków - akceptują je lub starają wykorzystywać dla swojego rozwoju (np. spowolnienie gospodarcze).
• Badane firmy od ogółu przedsiębiorstw odróżnia również fakt, że część z nich traktuje konkurencję jako inspirację do udoskonalania swojej działalności oraz poszukuje partnerów strategicznych.
• Jednocześnie można zaobserwować, że pewną barierą rozwojową cały czas pozostaje finansowanie zewnętrzne oraz wsparcie zewnętrzne (brak informacji i oferty skierowanej do mikroprzedsiębiorstw). Firmy jednak wypracowały strategie radzenia sobie z tym (korzystanie z zasobów własnych, godzenie się z powolniejszym rozwojem).

Sukces a etos zawodowy

• Mimo tego, że firmy wychodzą "na zewnątrz" (szukają partnerów, biorą udział w konkursach skierowanych do przedsiębiorców), większość definiuje się jako firmy sukcesu, cechuje je relatywnie niski poziom tożsamości zawodowej/branżowej. Badani często uważają, że istnieje negatywny odbiór przedsiębiorczości w społeczeństwie.
• Może mieć to o tyle poważne implikacje, że brak tożsamości uniemożliwia wspólny lobbing za swoimi prawami (firmy nie są w stanie zidentyfikować wspólnych interesów).